Garden Alley
Imagine a small cottage on the side of a garden alley with two wooden windows and you are passing by it. The wall of the cottage is surrounded by felled trees. An old mailbox is also visible next to the gates of the cottage yard. A little girl opens one of the windows and smiles at you and accompanies you with her gaze. You look at her too and continue walking. Then an old man approaches from the front with a cane in his hand. He has magnifying glasses in his eyes. Before he reaches you yet, he greets you kindly and you answer. The sound of birds you don’t know fills the air and caresses your flesh. You don’t know what kind of bird it is, but you know that it is a sound and whatever it is, it is beautiful. You have not passed the small cottage for a few minutes and you can see the trees in the garden, trees with colorful blossoms that suggest colorful fruits. I honestly didn’t pay attention to what color the mailbox next to the cottage was. For a moment, you are distracted and suddenly your leg twists and you fall to the ground. A strange pain grips your ankle. You sit down on the side of the garden alley and on a stone slab that you have slowly reached. The rain is also falling a little harder. The ground is completely wet. You rub your foot to ease the pain. The old man also stands next to you. You find a tree branch and use it to get up. You take a deep breath and move. The pain in your foot is not so much that it prevents you from walking. The old man gives you an apple as a kindness and you continue limping and slowly. The garden alley is almost deserted, but you also come across some people. They also look at your limping. Some offer to help you out of kindness. Now you are both wet and tired and your foot hurts. Yes, my foot hurts. Pain is not understood by everyone to the same extent. Even the intensity of rain, the sweet smell of buds, and the smell of raindrops are relative, let alone things that we do not have a single experience of, such as the sound of a bird that you did not know and you do not yet know that you are thinking about and there is no garden, and all this is the product of your imagination. Is it possible that when you think of a jasmine flower, you can also smell it? I do not know to what extent, but sometimes when I close my eyes, I can no longer hear a sound. I sometimes get so immersed in my thoughts that it seems to exceed the speed of normal life and sometimes it starts from the beginning dozens or even hundreds of times and continues again in another direction. Although it is not clear where it started, it continues. It is as if this is a human trait that has been with him since the beginning. The first thought that came to the human race, why and what it was, was perhaps out of curiosity to pick an apple that would serve as an example for all the trees on earth. A vague picture of a tree that is an example of its kind, so that perhaps the concept of the nature of objects is more understandable. In this case, with the name of a tree, you no longer know which tree you are referring to. Whether a person picked an apple from it or the one that led to the discovery of gravity, it doesn’t matter what shape it has. But an apple tree is also a tree, like all the trees in the garden that you used to pass by and imagine, tangled up next to the houses of the village, with flowers, buds, and leaves, but it doesn’t matter whether it has apples or not. What matters is the human perspective. One day it is a tree that only bears fruit, and tomorrow they tie a knot in it so that it can also heal in addition to the fruit. This is the age of humanity. If it goes a little further, it is not clear how far its imagination will go. We will return to the alley of the garden, where I am limping on the ground with a bitten apple. The earth is round. Recently, someone said that the earth is not really round. The picture also showed that I didn’t understand that for years, some people had been tying together the earth and time, and the fight was about roundness, now it is about a bed. Although the task of the earth was a little clear, the definition of time was very vague, because you can neither see it nor feel it, which is why time is a little vague. A problem that has disturbed human thinking for several years. Now we have an earth and a time and an apple that has been there since the beginning. If the sky is also added to the earth, time and apple, the complexity of the universe will not be complete. Let’s not be wrong, the earth, the sky and the apple can be done, but time is still ambiguous. There is no criterion for identifying time, nor do we have a history of its time. The problem of the sky is still ongoing, and it is not clear that it can be solved so easily. For example, I don’t know how many skies we have, that is, how many skies and how many earths and how many times. Now we have to number our earths, time and skies, and find out which earth is in which time and what color its sky is, and whether they also have the apple problem or not. What is the difference between one earth or several earths? We have been unable to solve the time of one, and we continue to ask ourselves and answer ourselves. Although I didn’t understand how many earths, how many heavens, and how many times I was facing, I said, “Maybe it’s better to keep this one earth round for now. While I’m thinking about it, we’ll get along with the apple somehow.” There’s no reason to argue, either. The problems with the apple, the earth, and time are almost being solved, but I don’t know why my problem with the sky isn’t being solved. Wherever I look, its color changes. It’s one color in the morning and one color at night. When I walk, it moves with me. When I stop, it stops too. It follows me stealthily. It’s a little scared and suspicious. Its movements are unexpected. You can’t see it until the end. I can’t figure it out. The sky is a little bit restless. Just kidding, I made a headache for myself. It would be easier to get along with the earth, but not with the sky. Although everyone’s mental thoughts are related to themselves, the calculations have gotten out of hand. Whatever it was, we haven’t heard a single word of calculation from anyone. It’s all the fault of this word because everything started with the word. I wanted to forget the story of the apple when the weather changed. I didn’t know where I was, was I at sea or on land, was I on the beach?
Continued
کوچه باغ
کلبه ی کوچکی را در کنار کوچه باغی تصور کن که دو پنجره چوبی دارد و تو از کنار آن عبور میکنی . دیوار کلبه با درختان قطع شده محصور شده است صندوق پستی قدیمی نیز در کنار دروازه های حیاط کلبه به چشم میخورد دختر بچه ای که یکی از پنجره ها را باز کرده و به تو لبخند میزند و تو را با نگاهش همراهی میکند تو هم به او نگاه میکنی و به راه ادامه میدهی آنگاه پیر مردی عصا بدست از روبرو نزدیک میشود عینکی ذره بینی به چشم دارد و هنوز به تو نرسیده با مهربانی سلام میکند و تو هم جواب میدهی صدای پرندگانی که نمیشناسی فضا را آهنگین و گوشت را نوازش میدهد نمیدانی این صدای چه پرنده ای است اما میدانی که صدایی هست و هر چه هست زیباست هنوز چند دقیقه ای از کلبه کوچک نگذشته ای درختان داخل باغ رامی توانی ببینی درختانی با شکوفه های رنگارنگ که حکایت از میوه های رنگین دارد . راستی دقت نکردم صندوق پستی کنار کلبه چه رنگی بود . ، لحظه ای حواست پرت و ناگاه پایت پیچ میخورد و به زمین می افتی درد عجیبی مچ پایت را فرا میگیرد در کنار کوچه باغ و روی تخته سنگی که آهسته خودت رابه آن رسانده مینشینی، باران هم کمی تند تر می بارد زمین کاملا خیس شده پایت را می مالی تا کمی دردش کمتر شود پیر مرد نیز در کنارت می ایستد شاخه درختی پیدا میکنی و به کمک آن از جا بلند میشوی نفس عمیق میکشی و حرکت می کنی درد پایت آنقدر نیست که مانع راه رفتنت باشد پیر مرد سیبی به تو میدهد تا محبتی کرده باشد و لنگان لنگان و آهسته ادامه میدهی کوچه باغ تقریبا خلوت است اما به عده ای نیز بر میخوری آنها هم لنگ زدنت را نگاه میکنند بعضی هم از سر مهربانی تعارف به کمک میکنند حالا هم خیس شده ای هم خسته و هم پایت درد میکند آری درد پایم . درد برای همه به یک میزان قابل درک نیست حتی شدت باران و بوی خوش غنچه ها و بوی نم باران هم نسبی است چه رسد به چیزهایی که از آن تجربه ای واحد نداریم مثل صدای پرنده ای که نمیشناختی و تو هنوز نمیدانی در حال فکر کردن هستی و باغی در کار نیست و همه اینها زاییده تصورات توست. آیا میشود وقتی به یک گل یاس فکر میکنی بویش را هم حس کنی، نمی دانم تا چه اندازه میشود اما من بعضی از مواقع که چشمانم را میبندم دیگر صدایی نمیشنوم. کاهی آنقدر غرق در افکارم میشوم که گویی سرعت آن از سرعت زندگی عادی فراتر میرود و گاهی دها و بلکه صدها بار از اول شروع میشود و دوباره در مسیر دیگری ادامه میابد هر چند معلوم نیست اول کار کجا بوده ، ولی ادامه دارد . گویی این خصلت بشر است که از شروع همراه او بوده است اولین فکری که سراع بشر آمد چرا و چه بوده است شاید از سر کنجکاوی چیدن سیبی باشد که نمونه ای شود برای مثال زدن همه ی درختان روی زمین. عکس مبهمی از یک درخت که نمونه ی امثال خودش قرار میگیرد تا شاید مفهوم طبیعت اجسام قابل فهم تر باشد در این صورت با نام درخت تو دیگر نمیدانی کدام درخت را مد نظر داری آنکه انسان از آن سیب چید یا آنکه باعث کشف جاذبه فرقی هم نمیکند کدامشان چه شکلی داشته باشد اما درخت سیب هم درخت است مانند همه درختان باغی که از کنارش رد میشدی و آنها را تصور میگردی درهم برهم در کنارة خانه های روستا با گل و غنچه و برگ شاخه اما با سیب یا بدون سیب فرقی هم نمیکند، آنچه مهم است نگاه انسان است یک روز درختی است که فقط میوه میدهد و فردا به آن دخیل میبندند تا بجز میوه شفا هم بدهد این روزگار بشر است اگر کمی بیشتر پیش برود معلوم نیست تصوراتش تا کجا بر گردیم به کوچه باغ که با سیبی گاز زده بر زمین می لنگم زمینی که گرد است. تازگی ها یکی میگفت واقعا زمین گرد نیست عکس هم نشان میداد من که نفهمیدم سالها یک عده زمین و زمان را به هم میدوختند و دعوا بر سر گردی بود حالا بر سر تختی. هرچند تکلیف زمین کمی روشن بود اما تعریف زمان بسیار مبهم بود ، زیرا نه اورا میبینی و نه حس میکی به همین خاطر زمان کمی مبهم است. مسئله ای که چند سال تفکر بشری مختل کرده است. اینک زمینی داریم و زمانی و سیبی هم که از اول بوده. اگر آسمان هم به زمین و زمان و سیب اضافه شود پیچیدگی عالم تمام نخواهد شد . از حق نگذریم زمین و آسمان و سیب را میتوان کاری کرد اما زمان همچنان مبهم است. نه ملاکی برای شناسایی زمان در دست است و نه پیشینه ای از زمان آن داریم . مسئله آسمان هم هنوز ادامه دارد معلوم هم نیست به این سادگی حل شود مثلا چند آسمان داریم اصلا نمیدانم یعنی چند آسمان و چند زمین و چند زمان حالا دیگر باید زمین و زمان و آسمان هایمان را شماره بندی کنیم اصلا معلوم کنیم کدام زمین در کدام زمان قرار دارد و آسمانش چه رنگی است و آیا آنها هم مشکل سیب دارندیا نه. یک زمین یا چند زمین چه فرقی دارد ما از حل زمان یکی عاجز مانده ایم و همین طور خودمان از خودمان میپرسیم و خودمان به خودمان جواب دهیم. هر چند نفهمیدم با چند زمین و چند آسمان و چند زمان روبروهستم گفتم شاید بهتر باشد فعلا این یک زمین را گرد نگه دارم در زمانی که به آن می اندیشم با سیب هم یک جوری کنار خواهیم آمد . هیچ دلیلی هم به نزاع نیست یا از اول این بوده و یا نبوده. تقریبا مشکلات سیب و زمین و زمان در حال حل شدن است اما نمیدانم چرا مشکلم با آسمان حل نمیشود هر طرف نگاه میکنم رنگش عوض میشود صبح یک رنگ است شب یک رنگ، موقعی که راه میروم بامن حرکت میکند وقتی می ایستام او هم میایستد یواشکی مرا دنبال میکند کمی خوف دارد و مشکوک است حرکاتش غیر منتظره است تا انتهایش را نمیشود دید سر از کارش در نمی آورم آسمان کمی بد قلق است. شوخی شوخی برای خودم درد سر درست کردم با زمین راحت تر میشد کنار بیایم اما با آسمان خیر . هر چند تفکرات ذهنی هر کس و خودش مربوط است اما حساب و کتاب از دست خارج شده اما هر چه بوده یک کلمه حرف حساب از کسی نشنیدیم همه اش هم تقصیر این کلمه است زیرا همه چیز از از کلمه شروع شده است .خواستم قصة سیب را فراموش کنم که هوا دگرگون شد ندانستم کجا هستم در دریا هستم یا خشکی ، ساحل هستم یا کشتی نور آفتاب و صدای وزش باد و برخورد آب به صخره ها حواسم را پرت کرد انگار در حال بازی در میان آسمان و زمین بودم.. که پیر مرد کوچه باغ با یک کلمه سلام تو را از سر در گمی رها میکند . علیکم السلام . آری بنظر کلمات بسیار مهم است زیرا سیب هم از کلمه درست شده ، حالا که مسئله سیب حل نشد بهتر است اولین کلمه را پیدا کنم . راستی اولین کلمه چه بوده است و اولین بار چه کسی آن را بیان کرده و اولین بار چه کسی آن را فهمیده است . حرف بوده یا آوا ، صدا بوده یا نوا هر چه بوه بشر و فکر او را متحول کرده است. میگویم اولین کلمه به یاد اولین بشر میافتم، اولین بشر چگونه بوده است زن بوده یا مرد، بلند بوده یا کوتاه ، زیبا بوده یا زشت ،. خودش بوده و کسی نبوده یا کسی اول بوده، ، تنها بوده یا چند تا ، اول بوده یا دوم ، اول او بوده یا کلمه پس آخر یک چیزی باید بوده باشد که هم اول باشد و هم کلمه باشد و هم انسان از او بوده شاید بهتر باشد بر همه چیز چشم ببندیم راستی تاکنون با چشمان بسته چیزی دیده ای . بر عکس خواب می ماند ، وقتی میخوابی دیگر هیچ تمرکزی بر جسم و روحت نداری یک چیزدیگر میشوی پرواز میکنی ، دنیایت عوض میشود از دیوار رد میشوی، پرنده میشوی ، از زمین جدا میشوی در میان دشت ها روان میشوی یا در آسمان و زمین مثل ابرها رها میشوی آنگاه همه را میبینی آن را می بینی این را آن میبینی ، اشیاء را جابجا میبینی، چاق ها را لاغر و لاغر ها را چاق میبینی مرده ها را زنده و زنده ها را مرده میبینی در خواب گاهی هم خواب میبینی، مثل فالگیرها میشوی ، کف دست مردمان را هم میبینی ، یکی را با دونام و یکی را بدنام میبینی ، دست مردگان را میگیری فال برای زندگان میبینی، بعد صبح شکایت داری همه را مقصر در شام میبینی. این ها حکایتی دیرینه است از مردم، اینقدر محو خواب شده ای نمی فهمی که بالاخره چگونه میشود که خواب میبینی. اما چرا یکی بینا است در کنارش دیگری نابینا است . چرا یکی زیباست و دیگری با هزار درایت وهوش نازیباست . اصلا چگونه میشود فهمید حکایت عالم و آدم به کجاست . آدم اول است یا قبل آدم کسی هست اما کجاست. در یک دایره افتادم، که درآمدنش در رویاست. این قصه را صد بار خوانده ایم ، اما برای پاسخش در عجب مانده ایم . یک جایش گیر دارد. بیایید از اول شروع کنیم فرض میکنیم که همه چیز از هواست مثلا سنگ ریزه از هواست آب و چشمه از هواست و در یا ،از هواست ابرو باد از هواست و فلک هم از هواست بیشتر اگر بشماری فکر میکنی کل خلقت به هواست.. پس دومین پدیده هر چه باشد باید از هر منظر و از هر مسلک هم سنخ اولین باشد. سیب باشد یازمین آب باشد یا هوا زمان باشد یا مکان هر چه باشد دومین است و دومین نشان از اولین دارد چیزی که هم جنس اولین باشد هر چند او را نمیشناسیم اما وجه اش باید وزین باشد. هر چه گشتم به جایی نرسیدم گفتم که دومین پدیده اگر آدم باشد میشود طوری توجیه کرد چرا که همین آدم چند وجه دارد شایدآدم باشد چون ابعاد وجودی اش نیز مرموز است معلوم نیست که چگونه خلق میشود و آنگاه چگونه میشود که میمیرد آدم یک پدیده تنها نیست تنها هوا و سنگ و یک موجود یا حتی یک پدیده آشنا نیست هم کلمه دارد هم صدا , هم نوا دارد و هم نما خواب هم میبیند در خواب ستاره میشمرد گه گاه فال هم میگیرد روزی چند مرتبه راست میگوید حد اقل تنها کسی است که بدنبال اولین میگردد انگار وابستگی خاصی به او دارد و از اول بدنیالش بوده اینجاست که فکر میکنی نکند رمزی و رازی بین آدم و اولین بوده که این گونه غریزی او را دنبال میکند اصلا این انسان موجود عجیبی است کمی مرموز است گویی با کسی پچ پچ میکند احمالا دعوایشان بود دهان هر دو میجنبید یکی انگار که چیزی میخورد و دیگری هم انگار که چیزی میگوید هر چه بود دعوا بود و هر کدام گاهی یواشکی به آسمان نگاه میکردند گویی از آسمان چیزی را پنهان میکردند، نگفتم این آسمان هم کمی مرموز است انگار که چشم دارد از اول هم میدانستم بین آسمان و آدم رمز رازی هست که کسی نمیداند حتما یکی از اینها اولین را هم میشناسد شاید او را زندانی کرده اند و آسمان دیده و دعوایشان میکند درست است قصه قصه سیب است سیب آدم را لو داده آسمان هم دارد دعوایشان میکند. اوه انگار فهمیده اند که من دارم نگاهشان میکنم صحبت هایشان راقطع کردند و سیب را هم انداختند آسمان هم کمی رنگین شد انگار دلش برای آدم سوخته گریه میکند آنقدر شدت گریه اش زیاد شد که من دیگر آن دو نفر را نمیدیدم بیم آن داشتم که سیل راه بیافتد من هم فرار کردم .. چه روز عجیبی است افکارم مشوش شده نمیدانم کجای بحث بودم باید از اول و بسیار با دقت شروع کنم داشتم در باره سیب صحبت میکردم که از کجا آمده یا نه در باره زمین بود آری زمین و آسمان و سیب بود نه هم زمین و آسمان و سیب بود هم زمان ، آدم هم بود. درست است بایستی سر از افکار آدم. یعنی خالق سیب در فکر آدم زندانی شده؟ اما سیب هنوز آزاد است البته نصفش را خورده بودند حال نمیدانم بگویم سیب یا نصفه سیب اما چه فرقی دارد مشکل اصلی جای دیگر است شاید کسی آدم را تهدید کرده است سیب و آسمان و زمین و زمان ویکی دیگر، این درست شد حال باید یکی دیگر را پیدا کنیم چون آدم از ترس آسمان فرار کرد من هم دیدم البته واضح نبود یکی دیگر هم در کنار آدم و آنکه سیب را انداخت بود و در راه دیگر اثری از باغ و باغچه و گل و بلبل و کلبه های زیبا نبود فرشته ای هم که مرا نگاه میکرد درب کلبه رابسته بود روستاییان هم یکی یکی دور میشدند حتی پیر مرد هم مسیرش را عوض کرده بود بدون عصا و از کنار دیوار میرفت من داشتم مسیر خودم را میرفتم و کمی فکر میکردم اگر افکارم درست بود اینطور وضع بهم نمی ریخت دیگر نیاز به این همه واسطه نبود خودش را هم میدیم چه شکلی است شکل آدم است یا شکل همراه آدم یا شکل سیب است یا زمین یا زمان یا اصلا شکل یکی دیگر . این یکی دیگر هم مشکوک است
ادامه دارد
No responses yet